فرید باراني
د قافیه د حروفو له لحاظه
الف
ټ
ث
ج
څ
چ
ح
شماره 1: ستا د خیال د اداګانو د روح
خ
د
ذ
ډ
ړ
ژ
ږ
س
شماره 1: زه یې تر شا پلی اندېښنې مې له ما وړاندې اوس
ش
ښ
ص
ض
ط
ظ
ع
غ
ف
ق
ک
ګ
شماره 1: د یوې ونې تر څنګ
ل
م
شماره 1: څومره په رمز درته د مینې یادونه وکړم
شماره 2: اوس مې د خپلې اشتباه او سادګۍ په مدارو کې ګیر یم
شماره 3: ځم د خوبانو شاته وایم نور نو هیڅ نه لرم
شماره 4: اوس مې د خپلې اشتباه او سادګۍ په مدارو کې ګیر یم
شماره 5: څومره په رمز درته دمینې یادونه وکړم
شماره 6: زه ګنهکار یم
شماره 7: پلار مې غوسه شو چې سبق توجه نه لرم
شماره 8: درغلم
شماره 9: هر څه لرم
شماره 10: پوهېږم
شماره 11: دري مې وینه او پښتو مې د زړه سر ده قسم
شماره 12: لکه کویر تږی یم
شماره 13: څه بې پايه بې ساحله راغلم
شماره 14: د نا اخیستو قدمونو پر ګردجنو پلونو پروت تبسم
شماره 15: کله زه د ژوندانه په اروا ننوځم
شماره 16: له ډېرې مینې نه د هیلو په کاروان کې ورک شوم
شماره 17: د زړه په وینو توروم
شماره 18: کړی دی نور نه راګرځم
شماره 19: او زه یې لاس ماتوم
شماره 20: چې د سبا د لمر ختو د وږمو سره سم
شماره 21: لکه د غېږې ماشوم
شماره 22: د زړه و کور ته ګډ یادونه مېلمانه راولم
شماره 23: چې ګونګی ناست یم نو د چا سره خبرې کوم
شماره 24: راته ډک یې کړه ساقي دغه بل جام
شماره 25: ها شپه چې ستا د مینې په سکروټو اوبېدم
شماره 26: د هجران مستۍ اخیستی رانه هېر مې دی خپل نوم
ن
ڼ
و
شماره 1: هره شېبه د ارمانونو جنازه اخلو
شماره 2: کله چې وپوهېدو
شماره 3: ته د ژوندون د بې شماره شېبو
شماره 4: زړګی مې ستا له غمه سم د مصر ښار شو
شماره 5: بېګاه مې خوب ولیدو
شماره 6: پرون ماښام مې په ویب پاڼو کې مزل وهلو
شماره 7: زما په مېسج کې څه وو؟
شماره 8: بېګاه مې خوب ولیدو
شماره 9: پته يې نشته چې ژوندون به خپل په کومو لاسو
شماره 10: پکار ده چې د غرونو سره سر وجنګوو
شماره 11: پاس د عرش پر څلو
شماره 12: په دمه تللي و له هغه خوا نه ستړي راغلو
شماره 13: کله چې وڅاڅي له سترګو
شماره 14: هغه همالته ولو
شماره 15: درد و د زړه په اشتیاق بدل شو
شماره 16: ګل په کتو
شماره 17: چې موږ د مایوسۍ د تورو غرونو تړل شوي ورونه نه ټکوو
شماره 18: او نیم د عشق په اوږو
شماره 19: زړه مې د بخت معراج شو
شماره 20: زما له مخې تېر شو
شماره 21: خولې مو د عشق د درد ځپلو ستنو
شماره 22: دنیا د ورکو څېرو
شماره 23: چې نن هرو مرو
شماره 24: خو دواړه هیڅ نه وایو
شماره 25: د شپې په تورو اوږو
شماره 26: څو تور بخونو څېرو
شماره 27: د ولسمشر د ټاکنو په غرض وخوځېدو
شماره 28: دا یو څو پاتې تڼۍ هم و شکوو
شماره 29: وروسته له څو کلونو
ه
شماره 1: های د نړۍ خاونده!
شماره 2: زر سلامه مې لېږمه مصطفی ته
شماره 3: ما ته یوه لپه دیدن د تورو سترګو راوړه
شماره 4: د ساعت د ټیک او ټاک غږونه
شماره 5: غږ مې د چا په لاس درولېږمه؟
شماره 6: زر سلامه مې لېږمه مصطفی ته
شماره 7: له کوم احساس نه
شماره 8: شپه د یو څو مرمزو اوښکو
شماره 9: ماته یوه لپه دیدن د تورو سترګو راوړه
شماره 10: های! زما د هیلو ښاره
شماره 11: اه
شماره 12: مینه دې سم د شیرینۍ او د فرهاد کیسه شوه
شماره 13: او ته چې لاړې رانه
شماره 14: دا مين زړه به خپلې مينې ته رسيږي کله؟
شماره 15: درته ولاړ يمه
شماره 16: نه نه
شماره 17: ارمانه پورته مې کړه
شماره 18: زما او ستا ښاغلي، ښکلی او سبېڅلي زړونه
شماره 19: خدايه قسم خورم ستا په ذات چې لېونتوب ته
شماره 20: شپه ده تیاره ده
شماره 21: بس که، نور مه ژاړه په مینه راته پاس وګوره
شماره 22: زما د ژوند په مقدسه پوله
شماره 23: له خپل لا یتناهي حضور نه
شماره 24: د خپلو هیلو د ماتم له ښاره
شماره 25: خام حسرتونه مې لویېږي راته
شماره 26: څه چې دې په زړه کې وي، هماغه راته ووایه
شماره 27: اوس چې میین شوی بې قراره زړه
شماره 28: دا سکروټه سوځېدلې زمانه
شماره 29: شپه نیمایي وه په سپوږمۍ باندې سایه مې وکړه
شماره 30: باد په مخه واخیسته ایره شوله
شماره 31: زما د فکر دروني احساسه
شماره 32: ستا هغه تېر یادونه
شماره 33: د کوم تصویر لپاره
شماره 34: ته د ګرانښت او ولنټین۱ له ورځې څه خبره!
شماره 35: زه خو دې سالک شومه سالکه لاس مې ونیسه
شماره 36: یو یاد یې راته پاتې اویزان د زړه په ونه
شماره 37: ما وې چې تابه لا لیدل که نه لیدل غمونه
شماره 38: آه درته ومرمه
شماره 39: ژوند د بېلو پښو آدرس ته
شماره 40: د مساوي نه وروسته
شماره 41: لکه ترخه او پوچه وچه د بادام خستکه
شماره 42: نشته د ژوند په سیل اخیستي روح کې هېڅ هم نشته
شماره 43: عشق د زيتون تکه شنه پاڼه ده
شماره 44: غرونه شکر بار لري، عشق پاتې شه
شماره 45: وم يو سپرم د نور ښار دې رانه جوړ که
شماره 46: د ګل ګلاب د سحر خېزه شبنم ملا ماته کړه
شماره 47: ته مې بېدیا کې ګوره
شماره 48: بې پاسه ژوند دی کنه
شماره 49: ولې ژوندونه
شماره 50: ما د دنیا د دوزخونو په لور مه غوځوه
شماره 51: ورک شه یاغي سرکش خزانه، ستورو کډه وکړه
شماره 52: له دومره لرې ښار نه
شماره 53: ستا د یادونوافسانه ده
شماره 54: نور رانه لرې شه ښاغلی درده
شماره 55: هو ګنهکار به شمه
شماره 56: زه مې د زړه غوښتنه
شماره 57: که مې د درد قلم راکش کړمه د زړه په پاڼه
شماره 58: څومره یوازې یمه
شماره 59: خواږه یادونه دې په پټه پټه
شماره 60: په خپلو لاسو مې ځان ته
شماره 61: پرې میین یمه
شماره 62: ستا له نظره اوس لوېدلی یمه
شماره 63: لېونی شوی یمه
شماره 64: له ژونده ستړی یمه
شماره 65: په دې بې کسه مساپر مالت کې وچ به شمه
شماره 66: په زړه کې څومره عشق لرمه
شماره 67: ولاړه شه
شماره 68: خپل د زرګونو ارمانونو سره
شماره 69: زما د فکر دروني احساسه
شماره 70: لکه وړه ماشومه
شماره 71: یو څوک خو شته
شماره 72: دوه ساده ساده، مین مین زړونه
شماره 73: دا کوم یو درد چې دې راکړی راته
شماره 74: مرګه دښمنه
شماره 75: زما ملګرې زمانه
شماره 76: د نوښتونو په جامو کې پټه
شماره 77: لکه یوه ښویه بې احساسه تیږه
شماره 78: د ماښام تپه تیاره غوندې وه
شماره 79: زما د زړه سر د سترګو تور جانانه
شماره 80: اې شعره!
شماره 81: نور ته خوشاله اوسه
شماره 82: په سپين زړګي کې مې نارې دي خدای لپاره مه ځه
شماره 83: حاضر نه یم د خوبانو نندارې ته
شماره 84: احساس راته پردی شي وایي یمه بېګانه
شماره 85: مرګ راته ښه دی، ژونده غلی شه ساه مه راکوه
شماره 86: تر بل ماښامه پورې ویښه کړله
شماره 87: د زړه پرهر دې رانه غواړي ابدي رنځونه
شماره 88: ستا په یاد مې خپلې سترګې ویدومه
شماره 89: له ماښامه تر ماښامه
شماره 90: غوټه شوی د هجران په دریاب زه
شماره 91: په زړه کې هم محبوبې دغه ستا مینه ده
شماره 92: تشه شوې مې د ژوند ساقي پیاله ده
شماره 93: سکاره وجود سر د غومبسو ځاله
شماره 94: ددې وطن د جوړیدو لپاره کار غواړمه
ی
شماره 1: مهاجر څوک دی؟
شماره 2: دا کوم واټن چې زما او ستا تر مینځ دی
شماره 3: زه که تصویر وای
شماره 4: د بهرنیو ښامارانو کور دی
شماره 5: که تیاره دی او که نور دی بل څه نه دی
شماره 6: زړه مې رنځور دی
شماره 7: ته لېونی
شماره 8: د تبسم په هلبندو کې يې د زړونو قند دی
شماره 9: چې زړه ولري، يو يار زما پکار دی
شماره 10: نیم جهان دې ښکلی مخ نیم دې اوربل دی
شماره 11: شوق دې د مخ په درد زما جبر دی
شماره 12: له میلیونونو ارمانونو ډک دی
شماره 13: او ساده غوندې وی
شماره 14: ژوند د تشویش په لکۍ سپور شادي دی
شماره 15: یو بل د نور زړګی دی
شماره 16: که زخمونه په مرهم کې جوړېدلی
شماره 17: راشه خپل وطن ته ګرانه چې اختر دی
ي
شماره 1: زړګیه څه دې کړي؟
شماره 2: دبې مفهمومه تور غرور له آنه ډکه هستي
شماره 3: ورځې په ورځو سر په سر شي
شماره 4: ورځې په ورځو سر په سر شي
شماره 5: ستا په خیالونو کې تېریږي
شماره 6: سهار وختي
شماره 7: زړګیه څه دې کړي؟
شماره 8: ته او ستا خدای دواړه له ما خپه دي
شماره 9: خلک خو وايي چې نوښت لېونی شوی به وي!
شماره 10: خواږه يادونه دې زما ذهن کې لارې وکړي
شماره 11: چا راته وې چې په شعرونو دې عام نه پوهیږي
شماره 12: کله چې شپه شي
شماره 13: خوږې خبرې دې مثال نه لري
شماره 14: ښایي موسی په کوه طور کې ګرځي
شماره 15: هغه جمال لري جلال نه لري
شماره 16: ستړی یم د ژوند له کار او باره څه مانا لري!
شماره 17: پر زړه د روح د عود شمال رالګي
شماره 18: د زړه په خواره ځمکه روح د ژوندانه لمسوي
شماره 19: ژېړې پاڼې د ګرجنو لارو پل پاکوي
شماره 20: د ګمانونو کالي نه اغوندي
شماره 21: اور دی لکه منډه له خاشاکه ځي
شماره 22: نور دې راته ستا جامې اغوستې دي
شماره 23: حسن دې د سترګو په شغلو کې ځي
شماره 24: یواځې تاک او یو څو پاڼې ښکاري
شماره 25: له ګڼو زړونو پرېوتلی زړه په څه پوهېږي
شماره 26: په زنګانه سر کېښودل د هېچا نه هېرېږي
شماره 27: یو څوک چې په رڼا کې د تیارو صفت کوي
شماره 28: تنها مې پرېږدي
شماره 29: یوه هستي ځلېږي
شماره 30: وخت به زما په مخ د واورو باران واوروي
شماره 31: خلک په زړونو کې زړګیه تور ماران لري
شماره 32: ژاړم په دې چې اندامونه مې کالي نه لري
شماره 33: زاهده مه غږوه لاس چې ارمانونه سوځي
شماره 34: هلې ځلې چې هر څوک هره شېبه کړي
شماره 35: د هجران شپه مې خپل په لړ کې انتها نه لري
ې
شماره 1: څومره په ناز دې
شماره 2: په سکوتي شېبو کې
شماره 3: ته د شعرونو د الهام پرېښتې
شماره 4: په هغه ورځو کې ته څومره راته ګرانه ولې
شماره 5: په هغه ورځو کې ته څومره راته ګرانه ولې
شماره 6: زما د غمجن زړه د خپګان تیږه کې
شماره 7: څومره په ناز دې
شماره 8: په سکوتي شېبو کې
شماره 9: کوټه د ژوند له هیاهویه غلې
شماره 10: ته د شعرونو د الهام پرېښتې
شماره 11: ما د ژوندون په پوست کې
شماره 12: هیلې
شماره 13: دا دي په دې ستړي وطن کې
شماره 14: له هدیرې نه راغلې
شماره 15: چا راته خوب کې ویل مه لیکه ډار غزلې
شماره 16: کله چې وڅاڅي له سترګو او سړې شي اوښکې
شماره 17: بېګاه په خوب کې راغلې
شماره 18: د شته نظام د انتظام لپاره
شماره 19: آخر ته کله راځې
شماره 20: ته چې خفه شې
شماره 21: زما د نېستۍ په کور کې
شماره 22: ستا د تاثیر نامرئي سیوری و چې
شماره 23: ته به مانه پېژنې
شماره 24: له طبیعت نه لرې
شماره 25: د غره د اوښکو د لوېدلو کرښې باد پټې کړې
شماره 26: ته چې راتلې
شماره 27: ستړی شوی انتظار مې په بدن کې
شماره 28: عشق مې د زړه له اضطرابه ارادې وخوړې
شماره 29: نفس کې یې
شماره 30: ښکلا دې ده نغښتې، د یو چا په تصور کې
شماره 31: د ستومانيو يوه باد پر مخه واخیستمه له زخمي غږ ځينې مې
شماره 32: يو نيم سل کهکشانه ياغي درد مې
شماره 33: ما د جهان په مسخه شوي روح کې
شماره 34: په او بدل شوي پړي منډې وهې
شماره 35: څومره د عشق په عمارت کې
شماره 36: بېګاه معشوق مې د حیرت په جام کې
شماره 37: په زړه وغوړېدې
شماره 38: چې نور وېشې
شماره 39: درد دې د غرونو په ريښه کې
شماره 40: په شنو فصلونو کې
شماره 41: د انسانیت اود شرافت له کلمې
شماره 42: هر یو نظر یې
شماره 43: ستا له کردار نه سر چینه اخیستې
شماره 44: چې د سیندونو څپې
شماره 45: د یوې ډأې سلسله لیدلې
شماره 46: سپين سهار مې توره شپه شوه ته رانغلې
شماره 47: اوس هغه ستا د تور توپان څو ماتې کړې ونې
شماره 48: او زما د ژوند خزان وهلې پاڼې
شماره 49: شپږ میاشتې تېرې نه وې
شماره 50: په ازاد لاس په کاغذ ولیکلې
شماره 51: ناکامه تصور لري ناکامې سلسلې
شماره 52: کاشکې زه هم وای مجنون په تورو غرونو کې
شماره 53: غزل قسم خوښيږي مې د زړه تل په پلمو خبرې
ۍ
ر
شماره 1: کله چې شپه شوله د نور او ملايکو په څېر
شماره 2: ما خو ویل د پیوندونو په تار
شماره 3: یو د وحشت او هیولا غوندې جر
شماره 4: کله د پاڼې په څېر
شماره 5: زما دا ړنګ توږلی مات تصویر
شماره 6: د تحيير د ياغي شوو مړو ګونبدو په سر
شماره 7: زه به مات شمه د څانګې په څېر
شماره 8: د پیوندونو په تار
شماره 9: هسې تږی د دیدن یم د دلبر
شماره 10: په زړګي کې مې پراته دي پټ غمونه سر په سر
شماره 11: لکه خونه یم بې ور
شماره 12: چې را و دېښوده ماته زیر او زور
شماره 13: چې را و دېښوده ماته زیر او زور
شماره 14: یاري څه وکړمه ځمه له دنیا نه مرور
پ
ځ
شماره 1: زړه مې تنها دی لکه رود د دو ډبرینو تورو غرونو تر منځ
ز
شماره 1: زه د ظلمت د خنداګانو آواز