فرید باراني
ژوند
ستا د یادونوافسانه ده
هره ګړۍ یې
یوه وړه ماشومه
تک تور سکاره په لاس کې
زما د زړه پر دېوالونو لیکي
ستا د یادونو کیسې
سپین دیوالونه د یادونو په کیسو توروي
اه
څومره ظالمه ده دنیا
یو عمر تېر په انتظار شي
خو بیا هم یادونه
زما د خیالونو په بستر کې
افسانې جوړوي
او هغه وړه ماشومه
زما د زړه تخته یې توره کړله
او بیا یې سپین سکاره راوخیستله
زما د زړه په دېوالونو د یادونو افسانې توروي
خو دا ځل دا ماشومه
تور دېوالونه د یادونو په کیسو سپینوي
ژوند
د پښو نښې دي
د محبت په دښته
زما او ستا له حقیقي څېرو نه پاتې شولې
او اوس پرې جوړه د کاروان لاره ده
په هغه لاره
زموږ په پلونو
اوس مهال بلا مخلوق تېرېږي
۲ - ۱۱- ۱۳۸۹ - جلال اباد، صفا راډيو دفتر