فرید باراني
د بې خودۍ عطرو دې
د ګل ګلاب د سحر خېزه شبنم ملا ماته کړه
زه څلوېښت کاله ستا د مخ د ښکلاګانو په حيرت کې
د خپل زړه د لېونتوب کمال ته ورسېدم
لکه څرخی تاوېږم
او خپل د ځوان لېونتوب اور
د ترانو د اوبدل شوي تار په لومو کې
مضراب ته سپارم
د سلو ځمکو عبادت دې
ديوې مستې شېبې د نڅا ځواب نه لري
شوق مې د زړه په اور مدار کې
کارېزونه دحیرت اوبوي
سترګې مې رپي
شونډې مې خاندي
او تسلیم مې د عصمت د روایاتو په ګرداب کې ناڅي
نن چې د عشق په ځای په خپله راغلې
۶ جولای ۲۰۱۶ شوني فیلډ