فرید باراني
غزل
له ماښامه تر ماښامه
خوب مې نشته دل ازاره
خپلو سترګو کې تا خپل کړم
چې راپورته کړم هنداره
خدای دې مکړه رانه لرې
ته یې زما د غاړې هاره
ته په هېڅ رقم هېر نه شې
زما د زوند د تندي خاله
چې په هر رنګه یاري کړې
ستا چاړه او زما غاړه
څوک چې وکړي په چا رحم
خدای همېش وي مهربانه
لږ د رحم په معیار کې
سنګین دل بې وفا یاره
د نصیب یاغي مرغه مې
په نړۍ نه لري ځاله