فرید باراني
زما دغوښو او د وینو نه جوړ زړه له پاسه
یو بل د نور زړګی دی
چې کله کله د بېلتون ستنې پرې ولګېږي
لکه د دښتو لېوه
پاک مې وخوري
او په وجود مې کړي راتاوې د غمونو لړۍ
وروسته راپاڅم جدایۍ نه شکایت وکړمه
بیا د کوټې په یوه کونج کې کېنم
او وروسته ښه وژاړم، زړه خالي کړم
دغه زما د خوار ژوندون بېلګه ده
زه تراژید پیدا یم
ما ته نږدې مه راځئ
زه تراژيد خوښ یمه
۱- ۱- ۱۳۸۹- روز نوروز جلال اباد، لیلیه