فرید باراني
د عشق کیسه ده
کله زه د ژوندانه په اروا ننوځم
او کله ژوند زا د روح په شنو پټیو پلترۍ ووهي
نه یې د غم تحمل
او نه یې هم د خوشالیو د طاقت درلودل
د سمندر د څپې خیال ته ورته
د هر انسان د ژوندانه لمن ته ځان رسوي
درغلم،
څوک یې چې هردم مې
د طوفاني زړه دروازه ټکوې؟
پام کوه
دروازه خلاصه نه کړې
دلته د زړه د دروازې تر شا مې
یو هیبتناکه طوفان
د زړه په غولي باندې
د دوړ دوړکي تمرینونه لري
او زما زړه
که دې په کار وي
نو پیدا به یې نه کړې
ماته هم نه دی معلوم
د کوم طوفان خړې څپې به وي
ویشتلی
په ډبرینو غرونو
درغلم،
څوک یې چې هردم مې
د طوفاني زړه دروازه ټکوې؟
۱۴ - ۱۱- ۱۳۸۹ - جلال اباد، صفا راډيو دفتر