فرید باراني
غزل
باد په مخه واخیسته ایره شوله
ماته شوه په ملا باندې کږه شوله
ما ته د راتلونکو زمانو هیله
کونډه شوه سر توره د کاله شوله
خام چې وم غمونه مې هم خام وو څه
پوخ چې شوم غمونه مې پاخه شوله
زړه ته مې یخني د کاڼو راغلله
دود غوندې لمبه د تناره شوله
تاته مې د زرو اندېښنو چینجي
خپل د زړه په غوښو کې ماړه شوله
روح غوندې مې ووتې له زړه ځینې
ډک مې له ورستو چیغو ماغزه شوله