فرید باراني
نیم د مانا په ملکوت تکیه یم
او نیم د عشق په اوږو
یعنې
چې خدای مې د الهام د ترانو په تود مضراب کې
د بېدل او مولانا هډوکي واغږله
بیا یې زما درد ته شمع بله کړله
او زه د خپل حیرت د عجز په عظمت کې د خدای پار ته ځير شوم
د ځوان زړګي د بېتابۍ و اورته
چې د معنا او عشق هډوکي یې د نوي نغري په تاو کې څنګ وسېزل
څنګ یې د وړانګو قافله پیدا کړه
څنګ یې د یار دتن ګلرېز لمن ته لاس واچاوه
او دواړو څومره د فراق بېباکه درد وژاړه
نیم د مانا په ملکوت تکیه یم
او نیم د عشق په اوږو
یو نوی باب یم د اورونو د شغلو پر څوکو
مست یم خراب یمه د وړانګو کشالې مې سوځي
د پیالو ناب یمه
او حال مې د ریشو په تل کې زر، تنها سرونه لري
۸ جولای ۲۰۱۶ - برلین شوني فیلډ