فرید باراني
غزل
په زړګي کې مې پراته دي پټ غمونه سر په سر
زاهده دا ثمر دی د خوبانو د مجمر
غوښتل مې چې د څو شېبو لپاره مې نسترن شې
خو درېغه راته ویلو دې چې نه شمه پر پر
کعبه ده که قبله ده که مسجد که میخانې
د ټولو څخه هېر شومه چې تا شوم خبر
ځپلې ړندې سترګې مې دا ستا په لور کږې دي
اخر به ستا له لاسه ماتوم په کاڼو سر
د مینې په جهان کې د غمونو افسانې دي
د عشق په غم سپور مه شې بې پایانه یې سفر
د خدای پامان کوڅې نه دې په چیغو چیغو لاړم
وړۍ به شړۍ نه شي تل په دې کوم باور
۱۳۸۵- ۶- ۲۵