فرید باراني
غزل
زه یې تر شا پلی اندېښنې مې له ما وړاندې اوس
دا رټلی عشق به نور څه چارې په ما کاندي اوس
هغه د ماشوم سپېڅلی زړه راپاتې نه دی اوس
سپي مې د وجدان په ګناهونو باندې خاندي اوس
پرېږده یو اه سره مې خپل ټول دردونه وباسم
هغه د سفر د درد کیسې دې په ما باندې
ولې راته وایې چې خپل لاس له سترګو لرې کړم
نور خو لېونتوبه زمانه راپورې خاندي اوس