فرید باراني
ژوند لکه وهم د تیارو په اوږو سپور مردزمای
زما له مخې تېر شو
یو څه موده نوستالوژیکې تبې ونیولم
یو څه موده مې شک په ټولو کتابچو
او دکالیو په جیبو کې پروت و
را سره جوخت په دسترخان به ناست و
چاغ شو او وروسته له دې
بني آدم شو
مخامخ مې د ایمان ناتوانۍ ته ودرېد
او زه دوه درې خزانه
د خپل وجود د طلايي پاڼو غالیو باندې څملاستمه...
لکه یو ستړی مسافر
درې زره کاله مې مزل وکړلو
درې زره کاله مې د چا په اړه فکر وکړ
درې زره کاله لکه ورک تبسم
د فلسفې د کتابونو په خیرنو عنوانو کې
لوی شوم
ژوند لکه وهم د تیارو په اوږو سپور مرد زمای
زما له مخې تېر شو
اوس لکه خدای ډاډه یم
اوس مې رګونو کې د وینو په ځای
د خدای د نور د سپینو وړانګو جریانونه ځغلي
اوس لکه مرګ ارام یم
اوس مې په خپله معنا کې
بني آدم نه یمه.......
اوس لکه هېڅه تشبېه
په هر زمان کې د هغه د بلا کیفه وجود برخه یمه