فرید باراني
اه،
ورېځو راشئ
زما د زړه د شنه اسمان لمنه
په بغاوت تسخیر کړئ
یو ځلې بیا مې د زړګي د ځمکې
واګې په لاس کې واخلئ
یو ځلې بیا مې د زړګي د ارمانونو لښکر
په اسارت ونیسئ
چې لږ ارام ونیسم
چې لږ د نورو خلکو
په اړه فکر وکړم
زه مې له ځانه څنګه ځان وباسم؟
او بیا د زړه د هیلو
د ارادو ستړی کاروان وباسم؟