فرید باراني
د سید علي صالحي د یوه شعر ژباړه
پوهېږم
یو زخمي باد
په ډېر یوه بد حالت کې
د یوې تندې له خوا ګام اخلي
له دې ټولو سره سره
زه اوس هم د هغې پیالې اوبو ته امیدوار یم
چې یوه شپه یو ناشنا غریب د کړکۍ څنګ ته کېښوده او لاړ
موږ هغه شپه د کومې لارې ځنې کور ته راغلو
نه ته پوهېږې او نه هغه مور چې د ژړا د دروازې مخې ته ناسته وله
موږه بیا راغلو
ووایې که ونه وایې
نه یو اتفاق، نه یوه علاقه، نه خبرې چې مسافري یعنې!
بس خپل خالي کوزې مو
د رود راغلو تږو خلکو ته وروښودلې
خیرن، کبود او ستړي کېناستلو
د خپل زړو کفشو بندونه مو په لاس پرانیستل
او وروسته ته به وایې
یو چا زموږ په منځ کې څه وویل:
زموږ لپاره د رود لار لرې ده