فرید باراني
د قافیه د حروفو له لحاظه
ازاد شعر شماره 1: های د نړۍ خاونده!
ازاد شعر شماره 2: مهاجر څوک دی؟
ازاد شعر شماره 3: ما ته یوه لپه دیدن د تورو سترګو راوړه
ازاد شعر شماره 4: یوازېتوب
ازاد شعر شماره 5: څومره په ناز دې
ازاد شعر شماره 6: څومره په رمز درته د مینې یادونه وکړم
ازاد شعر شماره 7: سترګې دې زما
ازاد شعر شماره 8: ستا په وجود
ازاد شعر شماره 9: په سکوتي شېبو کې
ازاد شعر شماره 10: د ساعت د ټیک او ټاک غږونه
ازاد شعر شماره 11: ته د شعرونو د الهام پرېښتې
ازاد شعر شماره 12: زړګیه څه دې کړي؟
ازاد شعر شماره 13: کله چې وپوهېدو
ازاد شعر شماره 14: دبې مفهمومه تور غرور له آنه ډکه هستي
ازاد شعر شماره 15: غږ مې د چا په لاس درولېږمه؟
ازاد شعر شماره 16: اوس مې د خپلې اشتباه او سادګۍ په مدارو کې ګیر یم
ازاد شعر شماره 17: ته د ژوندون د بې شماره شېبو
ازاد شعر شماره 18: په هغه ورځو کې ته څومره راته ګرانه ولې
ازاد شعر شماره 19: ورځې په ورځو سر په سر شي
ازاد شعر شماره 20: زړګی مې ستا له غمه سم د مصر ښار شو
ازاد شعر شماره 21: ورځې په ورځو سر په سر شي
ازاد شعر شماره 22: په هغه ورځو کې ته څومره راته ګرانه ولې
ازاد شعر شماره 23: اوس مې د خپلې اشتباه او سادګۍ په مدارو کې ګیر یم
ازاد شعر شماره 24: له کوم احساس نه
ازاد شعر شماره 25: شپه د یو څو مرمزو اوښکو
ازاد شعر شماره 26: ستا په خیالونو کې تېریږي
ازاد شعر شماره 27: سهار وختي
ازاد شعر شماره 28: ماته یوه لپه دیدن د تورو سترګو راوړه
ازاد شعر شماره 29: زما د غمجن زړه د خپګان تیږه کې
ازاد شعر شماره 30: څومره په ناز دې
ازاد شعر شماره 31: څومره په رمز درته دمینې یادونه وکړم
ازاد شعر شماره 32: سترګې دې زما
ازاد شعر شماره 33: ستا په وجود
ازاد شعر شماره 34: په سکوتي شېبو کې
ازاد شعر شماره 35: کوټه د ژوند له هیاهویه غلې
ازاد شعر شماره 36: ته د شعرونو د الهام پرېښتې
ازاد شعر شماره 37: بېګاه مې خوب ولیدو
ازاد شعر شماره 38: زړګیه څه دې کړي؟
ازاد شعر شماره 39: یو له فریاد
ازاد شعر شماره 40: پرون ماښام مې په ویب پاڼو کې مزل وهلو
ازاد شعر شماره 41: زما په مېسج کې څه وو؟
ازاد شعر شماره 42: زه ګنهکار یم
ازاد شعر شماره 43: ما د ژوندون په پوست کې
ازاد شعر شماره 44: هیلې
ازاد شعر شماره 45: های! زما د هیلو ښاره
ازاد شعر شماره 46: دا دي په دې ستړي وطن کې
ازاد شعر شماره 47: له هدیرې نه راغلې
ازاد شعر شماره 48: دا کوم واټن چې زما او ستا تر مینځ دی
ازاد شعر شماره 49: ته او ستا خدای دواړه له ما خپه دي
ازاد شعر شماره 51: مینه دې سم د شیرینۍ او د فرهاد کیسه شوه
ازاد شعر شماره 52: او ته چې لاړې رانه
ازاد شعر شماره 53: ما ته مې بیا
ازاد شعر شماره 54: پلار مې غوسه شو چې سبق توجه نه لرم
ازاد شعر شماره 55: بېګاه مې خوب ولیدو
ازاد شعر شماره 56: کله چې وڅاڅي له سترګو او سړې شي اوښکې
ازاد شعر شماره 57: درغلم
ازاد شعر شماره 58: بېګاه په خوب کې راغلې
ازاد شعر شماره 59: د شته نظام د انتظام لپاره
ازاد شعر شماره 60: درته ولاړ يمه
ازاد شعر شماره 61: څومره بې ځايه خواهشات
ازاد شعر شماره 62: خلک خو وايي چې نوښت لېونی شوی به وي!
ازاد شعر شماره 63: پته يې نشته چې ژوندون به خپل په کومو لاسو
ازاد شعر شماره 64: نه نه
ازاد شعر شماره 65: خواږه يادونه دې زما ذهن کې لارې وکړي
ازاد شعر شماره 66: هر څه لرم
ازاد شعر شماره 67: ارمانه پورته مې کړه
ازاد شعر شماره 68: موږه په مينه کې د ستورو په شان
ازاد شعر شماره 69: زما او ستا ښاغلي، ښکلی او سبېڅلي زړونه
ازاد شعر شماره 70: خدايه قسم خورم ستا په ذات چې لېونتوب ته
ازاد شعر شماره 71: کله چې شپه شوله د نور او ملايکو په څېر
ازاد شعر شماره 72: اور مې واخیست
ازاد شعر شماره 73: چا راته وې چې په شعرونو دې عام نه پوهیږي
ازاد شعر شماره 74: آخر ته کله راځې
ازاد شعر شماره 75: شپه ده تیاره ده
ازاد شعر شماره 76: ته چې خفه شې
ازاد شعر شماره 77: بس که، نور مه ژاړه په مینه راته پاس وګوره
ازاد شعر شماره 78: زړه مې تنها دی لکه رود د دو ډبرینو تورو غرونو تر منځ
ازاد شعر شماره 79: زما د ژوند په مقدسه پوله
ازاد شعر شماره 80: کله چې شپه شي
ازاد شعر شماره 81: ما خو ویل د پیوندونو په تار
ازاد شعر شماره 82: زه که تصویر وای
ازاد شعر شماره 83: زما د نېستۍ په کور کې
ازاد شعر شماره 84: ستا د تاثیر نامرئي سیوری و چې
ازاد شعر شماره 85: له خپل لا یتناهي حضور نه
ازاد شعر شماره 86: ته به مانه پېژنې
ازاد شعر شماره 87: د بهرنیو ښامارانو کور دی
ازاد شعر شماره 88: خوږې خبرې دې مثال نه لري
ازاد شعر شماره 89: پاس د عرش پر څلو
ازاد شعر شماره 90: پوهېږم
ازاد شعر شماره 91: زه د ظلمت د خنداګانو آواز
ازاد شعر شماره 92: د خپلو هیلو د ماتم له ښاره
ازاد شعر شماره 93: له طبیعت نه لرې
ازاد شعر شماره 94: د غره د اوښکو د لوېدلو کرښې باد پټې کړې
ازاد شعر شماره 95: یو د وحشت او هیولا غوندې جر
ازاد شعر شماره 96: ته چې راتلې
ازاد شعر شماره 97: کله د پاڼې په څېر
ازاد شعر شماره 98: خام حسرتونه مې لویېږي راته
ازاد شعر شماره 99: ستا څانګې څانګې وجود
ازاد شعر شماره 100: زما دا ړنګ توږلی مات تصویر
ازاد شعر شماره 101: زما د زړه دروازه وان
ازاد شعر شماره 102: زړه مې رنځور دی
ازاد شعر شماره 103: زما د فکر دروني احساسه
ازاد شعر شماره 104: د حاکم دود د تنګ ذهنیت
ازاد شعر شماره 105: ستا هغه تېر یادونه
ازاد شعر شماره 106: نفس کې یې
ازاد شعر شماره 107: د کوم تصویر لپاره
ازاد شعر شماره 108: ته د ګرانښت او ولنټین۱ له ورځې څه خبره!
ازاد شعر شماره 109: آه درته ومرمه
ازاد شعر شماره 110: ته لېونی
ازاد شعر شماره 111: کله چې وڅاڅي له سترګو
ازاد شعر شماره 112: لکه کویر تږی یم
ازاد شعر شماره 113: ژوند د بېلو پښو آدرس ته
ازاد شعر شماره 114: د ستومانيو يوه باد پر مخه واخیستمه له زخمي غږ ځينې مې
ازاد شعر شماره 115: هغه همالته ولو
ازاد شعر شماره 116: درد و د زړه په اشتیاق بدل شو
ازاد شعر شماره 117: د مساوي نه وروسته
ازاد شعر شماره 118: د تبسم په هلبندو کې يې د زړونو قند دی
ازاد شعر شماره 119: يو نيم سل کهکشانه ياغي درد مې
ازاد شعر شماره 120: لکه ترخه او پوچه وچه د بادام خستکه
ازاد شعر شماره 121: پر زړه د روح د عود شمال رالګي
ازاد شعر شماره 122: څه بې پايه بې ساحله راغلم
ازاد شعر شماره 123: نشته د ژوند په سیل اخیستي روح کې هېڅ هم نشته
ازاد شعر شماره 124: ګل په کتو
ازاد شعر شماره 125: چې موږ د مایوسۍ د تورو غرونو تړل شوي ورونه نه ټکوو
ازاد شعر شماره 126: ما د جهان په مسخه شوي روح کې
ازاد شعر شماره 127: په او بدل شوي پړي منډې وهې
ازاد شعر شماره 128: د زړه په خواره ځمکه روح د ژوندانه لمسوي
ازاد شعر شماره 129: ژېړې پاڼې د ګرجنو لارو پل پاکوي
ازاد شعر شماره 130: او نیم د عشق په اوږو
ازاد شعر شماره 131: د ګمانونو کالي نه اغوندي
ازاد شعر شماره 132: د عشق په سوزنده حباب
ازاد شعر شماره 133: عشق د زيتون تکه شنه پاڼه ده
ازاد شعر شماره 134: د تحيير د ياغي شوو مړو ګونبدو په سر
ازاد شعر شماره 135: د ګل ګلاب د سحر خېزه شبنم ملا ماته کړه
ازاد شعر شماره 136: د عقل ګل یې د ناکام په هدېره کې خښ کړ
ازاد شعر شماره 137: زړه مې شمال
ازاد شعر شماره 138: څومره د عشق په عمارت کې
ازاد شعر شماره 139: او د ګل قندو په میزان کې یې ثبات د ایینو خراب کړ
ازاد شعر شماره 140: بېګاه معشوق مې د حیرت په جام کې
ازاد شعر شماره 141: زما د بې وسه هجران ستړې سلګۍ
ازاد شعر شماره 142: په زړه راوري لکه څاڅکي د سنتور د مضراب
ازاد شعر شماره 143: په زړه وغوړېدې
ازاد شعر شماره 144: زړه مې د بخت معراج شو
ازاد شعر شماره 145: چې نور وېشې
ازاد شعر شماره 146: درد دې د غرونو په ريښه کې
ازاد شعر شماره 147: د نا اخیستو قدمونو پر ګردجنو پلونو پروت تبسم
ازاد شعر شماره 148: ته مې بېدیا کې ګوره
ازاد شعر شماره 149: ما ستا د حسن د رنګونو برق د زړه په رڼو سترګو ولید
ازاد شعر شماره 150: بې پاسه ژوند دی کنه
ازاد شعر شماره 151: ددې عالم له ماورا ور اخوا
ازاد شعر شماره 152: سر مې په تیږه کېښود
ازاد شعر شماره 153: یواځې تاک او یو څو پاڼې ښکاري
ازاد شعر شماره 154: زما له مخې تېر شو
ازاد شعر شماره 155: په شنو فصلونو کې
ازاد شعر شماره 156: ولې ژوندونه
ازاد شعر شماره 157: ما د دنیا د دوزخونو په لور مه غوځوه
ازاد شعر شماره 158: کله زه د ژوندانه په اروا ننوځم
ازاد شعر شماره 159: خولې مو د عشق د درد ځپلو ستنو
ازاد شعر شماره 160: د انسانیت اود شرافت له کلمې
ازاد شعر شماره 161: له میلیونونو ارمانونو ډک دی
ازاد شعر شماره 162: ورېځو راشئ
ازاد شعر شماره 163: له دومره لرې ښار نه
ازاد شعر شماره 164: ستا د یادونوافسانه ده
ازاد شعر شماره 165: نور رانه لرې شه ښاغلی درده
ازاد شعر شماره 166: د ملایکو اروا
ازاد شعر شماره 167: د زړه په وینو توروم
ازاد شعر شماره 168: هر یو نظر یې
ازاد شعر شماره 169: هو ګنهکار به شمه
ازاد شعر شماره 170: زه مې د زړه غوښتنه
ازاد شعر شماره 171: دنیا د ورکو څېرو
ازاد شعر شماره 172: که مې د درد قلم راکش کړمه د زړه په پاڼه
ازاد شعر شماره 173: او ساده غوندې وی
ازاد شعر شماره 174: څومره ظالمه ده دنیا
ازاد شعر شماره 175: څومره یوازې یمه
ازاد شعر شماره 176: چې نن هرو مرو
ازاد شعر شماره 177: زه به مات شمه د څانګې په څېر
ازاد شعر شماره 178: د سمندر د کب په شان
ازاد شعر شماره 179: کړی دی نور نه راګرځم
ازاد شعر شماره 180: ستا د خیال د اداګانو د روح
ازاد شعر شماره 181: خواږه یادونه دې په پټه پټه
ازاد شعر شماره 182: او زه یې لاس ماتوم
ازاد شعر شماره 183: چې د سبا د لمر ختو د وږمو سره سم
ازاد شعر شماره 184: په خپلو لاسو مې ځان ته
ازاد شعر شماره 185: خو دواړه هیڅ نه وایو
ازاد شعر شماره 186: ژوند د تشویش په لکۍ سپور شادي دی
ازاد شعر شماره 187: د دوستانو په خوښۍ
ازاد شعر شماره 188: د ژوند ښه او بد
ازاد شعر شماره 189: پرې میین یمه
ازاد شعر شماره 190: ستا له نظره اوس لوېدلی یمه
ازاد شعر شماره 191: د مقصدونو له پروازه را لوېدلې مرغۍ
ازاد شعر شماره 192: لېونی شوی یمه
ازاد شعر شماره 193: لکه ویروس د سرطان واړول
ازاد شعر شماره 194: د دغه شپږ میلیارد کسیزې نړۍ
ازاد شعر شماره 195: له ژونده ستړی یمه
ازاد شعر شماره 196: د شپې په تورو اوږو
ازاد شعر شماره 197: هر سهار یې اشنا
ازاد شعر شماره 198: په دې بې کسه مساپر مالت کې وچ به شمه
ازاد شعر شماره 199: په زړه کې څومره عشق لرمه
ازاد شعر شماره 200: تنها مې پرېږدي
ازاد شعر شماره 201: ولاړه شه
ازاد شعر شماره 202: د یوې ونې تر څنګ
ازاد شعر شماره 203: خپل د زرګونو ارمانونو سره
ازاد شعر شماره 204: ستا له کردار نه سر چینه اخیستې
ازاد شعر شماره 205: زما د فکر دروني احساسه
ازاد شعر شماره 206: لکه وړه ماشومه
ازاد شعر شماره 207: چې د سیندونو څپې
ازاد شعر شماره 208: د پیوندونو په تار
ازاد شعر شماره 209: د یوې ډأې سلسله لیدلې
ازاد شعر شماره 210: څو تور بخونو څېرو
ازاد شعر شماره 211: یو څوک خو شته
ازاد شعر شماره 212: د ولسمشر د ټاکنو په غرض وخوځېدو
ازاد شعر شماره 213: دا کوم یو درد چې دې راکړی راته
ازاد شعر شماره 214: مرګه دښمنه
ازاد شعر شماره 215: زما ملګرې زمانه
ازاد شعر شماره 216: د نوښتونو په جامو کې پټه
ازاد شعر شماره 217: اوس هغه ستا د تور توپان څو ماتې کړې ونې
ازاد شعر شماره 218: لکه یوه ښویه بې احساسه تیږه
ازاد شعر شماره 219: د ماښام تپه تیاره غوندې وه
ازاد شعر شماره 220: یو بل د نور زړګی دی
ازاد شعر شماره 221: زما د زړه سر د سترګو تور جانانه
ازاد شعر شماره 222: او زما د ژوند خزان وهلې پاڼې
ازاد شعر شماره 223: دا یو څو پاتې تڼۍ هم و شکوو
ازاد شعر شماره 224: یوه هستي ځلېږي
ازاد شعر شماره 225: شپږ میاشتې تېرې نه وې
ازاد شعر شماره 226: وخت به زما په مخ د واورو باران واوروي
ازاد شعر شماره 227: لکه د غېږې ماشوم
ازاد شعر شماره 228: اې شعره!
ازاد شعر شماره 229: نور ته خوشاله اوسه
ازاد شعر شماره 230: په ازاد لاس په کاغذ ولیکلې
ازاد شعر شماره 231: د زړه و کور ته ګډ یادونه مېلمانه راولم
ازاد شعر شماره 232: وروسته له څو کلونو
ازاد شعر شماره 233: راته ډک یې کړه ساقي دغه بل جام
ازاد شعر شماره 234: حاضر نه یم د خوبانو نندارې ته
ازاد شعر شماره 235: احساس راته پردی شي وایي یمه بېګانه
ازاد شعر شماره 236: د سوغاتونو امیل زېری راووړ
ازاد شعر شماره 237: تر بل ماښامه پورې ویښه کړله
ازاد شعر شماره 238: ننی د نړۍ حسن