غزل شماره 1: هره شېبه د ارمانونو جنازه اخلو

غزل شماره 2: ځم د خوبانو شاته وایم نور نو هیڅ نه لرم

غزل شماره 3: چا راته خوب کې ویل مه لیکه ډار غزلې

غزل شماره 4: دا مين زړه به خپلې مينې ته رسيږي کله؟

غزل شماره 5: پکار ده چې د غرونو سره سر وجنګوو

غزل شماره 6: څه چې دې په زړه کې وي، هماغه راته ووایه

غزل شماره 7: ستړی شوی انتظار مې په بدن کې

غزل شماره 8: اوس چې میین شوی بې قراره زړه

غزل شماره 9: زه یې تر شا پلی اندېښنې مې له ما وړاندې اوس

غزل شماره 10: ښایي موسی په کوه طور کې ګرځي

غزل شماره 11: په دمه تللي و له هغه خوا نه ستړي راغلو

غزل شماره 12: دا سکروټه سوځېدلې زمانه

غزل شماره 13: شپه نیمایي وه په سپوږمۍ باندې سایه مې وکړه

غزل شماره 14: که تیاره دی او که نور دی بل څه نه دی

غزل شماره 15: باد په مخه واخیسته ایره شوله

غزل شماره 16: هغه جمال لري جلال نه لري

غزل شماره 17: عشق مې د زړه له اضطرابه ارادې وخوړې

غزل شماره 18: ستړی یم د ژوند له کار او باره څه مانا لري!

غزل شماره 19: یو یاد یې راته پاتې اویزان د زړه په ونه

غزل شماره 20: ښکلا دې ده نغښتې، د یو چا په تصور کې

غزل شماره 21: غرونه شکر بار لري، عشق پاتې شه

غزل شماره 22: وم يو سپرم د نور ښار دې رانه جوړ که

غزل شماره 23: چې زړه ولري، يو يار زما پکار دی

غزل شماره 24: اور دی لکه منډه له خاشاکه ځي

غزل شماره 25: نور دې راته ستا جامې اغوستې دي

غزل شماره 26: نیم جهان دې ښکلی مخ نیم دې اوربل دی

غزل شماره 27: شوق دې د مخ په درد زما جبر دی

غزل شماره 28: ورک شه یاغي سرکش خزانه، ستورو کډه وکړه

غزل شماره 29: له ډېرې مینې نه د هیلو په کاروان کې ورک شوم

غزل شماره 30: له ګڼو زړونو پرېوتلی زړه په څه پوهېږي

غزل شماره 31: په زنګانه سر کېښودل د هېچا نه هېرېږي

غزل شماره 32: یو څوک چې په رڼا کې د تیارو صفت کوي

غزل شماره 33: سپين سهار مې توره شپه شوه ته رانغلې

غزل شماره 34: بیا مې برایي ستا په یادونو پسې وژړل

غزل شماره 35: خلک په زړونو کې زړګیه تور ماران لري

غزل شماره 36: ناکامه تصور لري ناکامې سلسلې

غزل شماره 37: چې ګونګی ناست یم نو د چا سره خبرې کوم

غزل شماره 38: په سپين زړګي کې مې نارې دي خدای لپاره مه ځه

غزل شماره 39: ژاړم په دې چې اندامونه مې کالي نه لري

غزل شماره 40: زاهده مه غږوه لاس چې ارمانونه سوځي

غزل شماره 41: که زخمونه په مرهم کې جوړېدلی

غزل شماره 42: هسې تږی د دیدن یم د دلبر

غزل شماره 43: غزل قسم خوښيږي مې د زړه تل په پلمو خبرې

غزل شماره 44: په زړګي کې مې پراته دي پټ غمونه سر په سر

غزل شماره 45: راشه خپل وطن ته ګرانه چې اختر دی

غزل شماره 46: لکه خونه یم بې ور

غزل شماره 47: هلې ځلې چې هر څوک هره شېبه کړي

غزل شماره 48: ستا په یاد مې خپلې سترګې ویدومه

غزل شماره 49: ها شپه چې ستا د مینې په سکروټو اوبېدم

غزل شماره 50: چې را و دېښوده ماته زیر او زور

غزل شماره 51: چې را و دېښوده ماته زیر او زور

غزل شماره 52: له ماښامه تر ماښامه

غزل شماره 53: د هجران شپه مې خپل په لړ کې انتها نه لري

غزل شماره 54: غوټه شوی د هجران په دریاب زه

غزل شماره 55: په زړه کې هم محبوبې دغه ستا مینه ده

غزل شماره 56: د هجران مستۍ اخیستی رانه هېر مې دی خپل نوم

غزل شماره 57: تشه شوې مې د ژوند ساقي پیاله ده

غزل شماره 58: یاري څه وکړمه ځمه له دنیا نه مرور

غزل شماره 59: که زه مړ شوم نو خبر زما دلدار کړئ